Voor de laatste week had ik allerlei plannen. Nog zoveel dingen niet gezien, nog zoveel lieve mensen om afscheid van te nemen.. Helaas regende het. Bovendien was ik niet de enige die afscheid nam, en waren er dus een hoop feestjes die het dagritme een beetje verschoven…… Toch nog even genoten, weliswaar minder veel van huis dan gepland. Ik ben met een huisgenootje naar de dierentuin geweest. Die was echt prachtig en lekker rustig. Meevaller, want het was plan B toen we onze bus naar Obidos (een antiek stadje in de buurt) gemist hadden. Verder ben ik een laatste keer in Cascais geweest, om daar naar de expositie van Paula Rego te gaan. Deze expositie werd zelfs in de Nederlandse magazines aanbevolen, want Rego staat bekend als de beste Portugese schilderes. Persoonlijk was ik meer onder de indruk van het gebouw dan van de schilderijen, omdat ze nogal vreemde onderwerpen hadden.. Maar goed schilderen kon ze en ik heb een heerlijk dagje zon gehad om van de Portugese zee afscheid te nemen.

Mijn huisgenootje was bezig met een project waarvoor hij een kartonnen kasteel wilde bouwen voor een dakloze. Met een paar man hebben we de nacht doorgehaald en een superleuk paleisje neergezet! Het resultaat zit bij de foto’s.. Voor de rest heeft mijn afscheidsweek dus vooral uit eten en drinken bestaan: afscheidsdinertjes met mijn beste vrienden, een snelle koffie met de rest en biertjes in de Bairro Alto na ieder afscheidsfeestje. Zelf heb ik mijn afscheid gehouden in Chapito bar, in Alfama. Een cafe op de heuvel met een prachtig uitzicht over de wijk en de rivier.

Ik krijg terug op mijn Erasmustijd als een periode vol zon, lekker eten, veel buiten zijn en goeie zin hebben. Het is ongelofelijk wat een paar straaltjes zon op een dag met je kunnen doen! Nederland valt me nu ontzettend tegen (duur, nat en koud.. ) en ik weet zeker dat dit niet mijn laatste verblijf in het buitenland was. Voor iedereen die nog twijfelt om op erasmus te gaan: Ik zeg sowieso doen! En kies een plek met zon en zee, dat is geweldig Portugal is echt een prachtig land om kleine reisjes in te maken en helemaal niet duur. Ik ben ongelofelijk blij met de keuze die ik gemaakt heb en kijk overal met een warm verlangend gevoel naar terug.

De laatste foto’s..

Met kerstmis was ik thuis, ook een zeer goeie keus! Heerlijk om weer even iedereen te zien en te beseffen dat het in Nederland ook best oké is. Nu heb ik in ieder geval geen moeite om dadelijk weer definitief terug te keren. De 30e ben ik dan weer hierheen gevlogen samen met Michelle, mijn jongste zusje. Zij kende de stad al een beetje, dus we hebben rustig aan nieuwe plekjes verkend en mooie foto’s genomen. Voor de verandering baadde Lissabon nu eens niet in het zonlicht, maar lag zij onder een donkergrijze lucht waar het zonnetje zwakjes doorheen brak. Dit zorgde voor de een na de andere regenboog en een nieuw uiterlijk voor de bekende plekjes.

Op Nieuwjaarsavond hebben we oliebollen en appelbeignets gebakken en velen overtuigd van de voordelen van de Nederlandse cultuur. We zijn met een groep vrienden en hun visite gaan uit eten, hebben daarna thuis wat gedronken en zijn vervolgens op Rossio (groot mooi plein om de hoek) de champagne gaan poppen. Een heel leuke sfeer, zoveel mensen en niemand weet nou eigenlijk precies wanneer het 12 uur is.. Na 5 minuten begon het wel keihard te regenen en was het plein leeg. Gelukkig nog wel een paar zwervers op straat die we blij konden maken met de resterende oliebollen (ja die horen nat te zijn….) Toen door gefeest in Bairro Alto en op het Miradouro en de avond afgesloten in een soort salsaclub. Zeer geslaagd

De week erop moest ik helaas nog even hard werken voor mijn deadlines (heb alles gehaald!) maar daarna stond me alweer een weekendje Valencia te wachten. Ik ging bij Fleur op bezoek samen met Aline en Marije (vanuit NL). Weer een ontzettend mooie stad en heel veel gezelligheid. Goed om weer veel mooie verhalen uit Delft te horen, zo krijg ik wel weer zin om terug te komen! Een domper was alleen de terugweg.. Ik moest met de bus naar Madrid en daar op het vliegtuig stappen. Op het busstation ben ik beroofd van mijn handtas met mijn portemonnee (bevattend: ALLES), mijn camera met de valenciafoto’s en mijn mp3… Gelukkig had ik mijn paspoort en vliegticket nog en kon ik thuis komen! Maar wel een hoop gedoe en geregel weer, en veel verloren

De laatste 1,5 week gaan nu in. Ik heb vandaag mijn laatste dag op school gehad dus genoeg vrije tijd. Hopelijk stopt het af en toe met regenen zodat ik nog veel kan doen!

De meeste foto’s van mezelf ben ik kwijt, maar hier zijn er een aantal van max, sophia, michelle en marije!

Met Jakub en Arkadiusz (de twee polen uit Aveiro), Joris (Belg) en Aleksandra hadden we een auto gehuurd en vertrokken we ‘s ochtends vroeg naar Evora, een antiek dorpje binnen stadsmuren waar iedereen wel een dagtripje naar maakt. Het was inderdaad een leuk dorpje met een prachtige universiteit maar na 1,5 uur waren we er wel klaar. Vervolgens doorgereden naar de Alentejo, een heuvelachtige wijnstreek met prachtige natuur. Heel maf als je om je heen kijkt: in plaats van koeien in een grasweide zie je oranje akkers met olijfbomen, waar vee tussen staat als zwarte en oranje stieren en zwarte varkens! Ook de bossen van kurkbomen zijn ontzettend mooi. Van de stam haalt men de kurk af waardoor je een gladde rode stam overhoudt met een wilde takkenbos daarboven, mooi gezicht.Hier hebben we ook een soort van ‘stonehenge’ achtig iets bezocht, leuk voor gekke foto’s :p

‘s Avonds naar de bergen gereden waar ons hostel was, wat overigens het meest luxueuze hostel is waar ik ooit geweest ben! Voor 12E hadden we een tweepersoons kamer die niet zou misstaan in een 4* hotel, een relaxte lounge met open haard en ontbijt! Dat ontbijt nuttigden we trouwens in een minder vroelijke stemming, namelijk toen wij ‘s ochtends, klaar voor de bergwandeling, naar buiten keken zagen we he-le-maal niks. Het zat potdicht van de mist en het was voor het eerst Koud in Portugal. Toch maar even naar het hoogste punt van het land gereden waar we binnen lekkere kazen konden proeven (uiteraard wat meegenomen voor de komende bezoekers). Vervolgens maar weer de bergen uitgereden, want we konden buiten niet eens rechtop blijven staan van de storm, je waaide echt weg!

Aangekomen in een andere wijnstreek, de Dao, hebben we een lekker (gratis!) wijnproeverijtje gedaan. Heel grappig hoe we daar terechtkwamen: even vragen langs de weg waar het mogelijk was, die vrouw loopt drie deuren verder, belt aan en we mochten een of andere villa naar binnen. Die mensen hadden een kamer ingericht om te proeven en we kregen nog allerlei lekkers erbij. Ze hadden die wijndruiven gewoon achter het huis tegen de heuvel groeien. Ten slotte nog Viseu aangedaan, maar het was zondag en het regende dus de straten waren volledig leeg. Het leek me toch wel een leuk stadje.

Het weekend erna was Maurice hier en daarna Aline. Met allebei lekker de hele stad gezien. Ik vond het echt fijn om ook weer in de wijkjes te komen waar ik normaal niet zo gauw kom. Ook de leukste barretjes weer eens van binnen gezien, wat anders dan de standaard ‘Erasmus-corner’ in Bairro Alto. Het voelt alsof ik nu in mijn laatste weken nog even alles uit de stad haal wat erin zit en er nog even volop van geniet. Ik heb ook een nieuwe hobby erbij, fotograferen, waardoor ik vaak lekker lang op een plekje zit te genieten.

Dit weekend wilde ik naar Madrid maar dat is niet doorgegaan. Hopelijk krijg ik daar nog een kans voor. Komend weekend heb ik maarliefst 3 bezoekers! Sophia, Jolien en Max. En het weekend daarna vlieg ik naar Nederland voor de kerst, van de 19e tot de 30e.

Hier zijn de foto’s.

Het weekend erna ben ik naar de Rip Curl Pro Search geweest die dit jaar in Peniche plaatsvond, lucky me :p Dit zijn de wereldkampioenschappen surfen die meestal gehouden worden op locaties als Australie en Hawaii. Het was geweldig om de beste surfers van de wereld bezig te zien op dezelfde stranden waar ik zelf surf! Daar raak je echt behoorlijk ambitieus van, ongelofelijk wat zij klaarspelen. Na een dagje ambitie te hebben opgebouwd zijn we de tweede dag de hele dag zelf het water ingegaan. Ik heb met Aleksandra (mijn sloveense beste vriendinnetje) priveles gehad wat heel erg opschoot. We hadden perfecte golven dus de hele dag goed kunnen trainen waardoor ik nu voorzichtige bochtjes kan maken en hele lange ritten!! De foto’s daarvan moet ik helaas nog van iemand stelen.

Afgelopen 1,5 week ben ik lekker in Lissabon gebleven. Ben met mijn huisgenoten naar een gratis theaterconcertje van Mando Diao geweest, was wel aardig. Zaterdag hadden we een halloween-huisfeest georganiseerd, wat uiteindelijk op een Miradouro (uitzichtpunt over de stad) heeft plaatsgevonden omdat onze huisbaas er niet zo dol op was. Het was desondanks zeer geslaagd, veel mensen en veel kostuums op een prachtige locatie Alleen niemand herkende mij of wat ik moest voorstellen. Mijn huisgenoten hadden me omgetoverd tot toiletrolmonster met veel te veel grijze oogschaduw in mijn gezicht in plaats van mummy haha!

De foto’s zijn hier te bewonderen.

Daarnaast is mijn carriere als tourguide begonnen. Nick was mijn eerste bezoeker en we hebben zo veel mogelijk van de stad en omgeving bekeken. We hebben een aantal nieuwe plekjes verkend, zoals de Torre de Belem waar ik al 2x voor gesloten deur had gestaan, maar ook de bekende wijken waren toch weer heerlijk om te zien. Ik blijf nieuwe dingen ontdekken en me realiseren dat ik te weinig tijd heb hier om alle mooie dingen te zien en vastleggen.

Dan is er natuurlijk ook nog die tijdrovende hobby surfen waardoor ze me de komende tijd weinig thuis gaan zien! Het surfseizoen rondom Lissabon begint nu. Om de skills van Zuid-Frankrijk terug te halen ben ik eerst meegeweest op een surfkamp naar Peniche met de Erasmus vereniging. Daar waren de golven heel klein en mak, maar daardoor heb ik wel zelfvertrouwen gekregen en mijn techniek geoefend. Dit weekend begon het echte werk: metershoge golven in Guincho. Ontzettend uitputtend en minder goed voor het zelfvertrouwen, maar ik vind het wel heerlijk om tot 7 uur ‘s avonds op het strand te hangen met chille mensen en mezelf helemaal uit te putten. Geeft ontzettend veel nieuwe energie!

Komend weekend willen we met een groep gaan roadtrippen door Algarve, omdat de 30 graden weekenden zoals deze toch echt zeldzaam beginnen te worden. Het weekend daarna zijn ‘s werelds grootse surfkampioenschappen in Peniche. Daar ga ik waarschijnlijk voor een paar dagen naartoe voor nog wat lesjes van de ‘echten’..

Als je nog niet jaloers genoeg bent kun je hier de foto’s bekijken

De week daarop heb ik me vooral in het Lissabonse Erasmusleven gestort. De erasmus barbeques, feestjes en ontmoetingen volgen elkaar bijna zonder pauze op en iedere ochtend heb ik weer een kwartiertje nodig om alle namen in mijn telefoon bij een Facebook-gezicht te plaatsen. Ik heb ontzettend veel Belgen, Portugezen en Duitsers ontmoet, maar ook uit alle andere hoeken van Europa klimt men iedere avond trouw omhoog naar Bairro Alto.

Het derde weekend was ik in Aveiro, bij twee polen op bezoek. Een leuk klein stadje, maar eigelijk moet het het toch hebben van zijn enorme strand. De kustdorpjes zijn heel typisch en pittoresk, alsof ze voor de touristen zijn aangelegd. De golven waren geweldig groot en heerlijk om in te zwemmen. Aveiro zelf hebben we verkend op de Bugabike, maar het is zo klein dat je met 1 keer trappen 5 foto’s kunt schieten! Het centrum wordt vergeleken met Venetie omdat er een kanaal met gondels doorheen stroomt. De lucht is wel vergelijkbaar, maar die wordt hier veroorzaakt door de vishandel.. Maar het was een super gezellig weekend en de Aveirse manier van feesten was ook weer eens wat heel nieuws: drank halen bij de goedkoopste supermarkt en vervolgens met zijn allen ergens in het diepst van een park in het gras gaan zitten. Heel apart en heel gezellig wel!

Ten slotte mijn laatste en langste tripje, deze was met mijn moeder en oudste zus in Porto. Porto deed mij een beetje Brits aan, somberder dan de meeste portugese steden maar met een heel eigen karakter. De oever van de rivier was ontzettend mooi en gezellig: het beeld van een kleurrijke, oude stad tegen een steile heuvel, met zijn oude Port-boten in de rivier, veel groen en een brug a-la-Eifeltoren. In de stad zelf waren enorm veel arme, maar ook totaal verlaten en vervallen wijkjes te vinden, midden in het centrum. Heel apart, ook de sfeer van de portkelders aan de schaduwzijde van de rivier past daar goed bij. Het was heel gezellig weer eens met familie te zijn en we hebben de stad van alle kanten goed gezien. Een hoogtepuntje was ook wel de laatste avond: een proeverij (‘gourmet’) van binnen- en buitenlandse specialiteiten en wijnen in het Palacio de Bolsa, het oude beursgebouw dat op zich al zeer de moeite waard is. We hebben de beste sushi ooit gegeten in een oude rechtzaal, heel cool.

Vandaag is mijn school begonnen en vanaf nu heb ik een paar weken de tijd om bij alle vakken binnen te lopen en mijn rooster samen te stellen. Dat gaat hier heel chaotisch en ongeorganiseerd, maar dat geeft me wel veel ruimte:) Verder staan er nu nog meer erasmusactiviteiten op de agenda, dus het wordt voorlopig weer veel Lissabon!

De foto’s staan hier.

Ik ben samen met twee polen het aquaduct gaan bezoeken, waar vroeger een seriemoordenaar zijn slachtoffers vanaf gooide. Ook hebben we de voetbalstadia bezocht, dat vond ik natuurlijk helemaal het einde. Verder zijn we afgelopen week naar de expo geweest met een heel mooi oceanium en de langste brug van Europa: Vasco da Gama.

Nieuwe stranden heb ik niet gezien, maar ik ben wel een keer of 5 naar de bekende stranden geweest =) We hebben zo veel mogelijk lol gehad, de talencursus is afgelopen dus iedereen gaat naar andere steden en faculteiten en hierdoor valt de groep alweer uit elkaar. Vandaar een hoop afscheidsfeestjes (zoals de brazilian party met veel samba, salsa en caparinha’s) en afscheidsdinertjes, verzorgd door onze groepschef Pietro, een supergrappige italiaan die een passie heeft voor koken en ons maaltjes voorschotelt als gevulde pijlstaartinktvis en zelfgemaakte spaanse tortilla’s.

Kortom, superveel genoten en nu heb ik drie weken vakantie en vrienden die verspreid over Portugal gaan wonen! Hier zijn de foto’s: http://www.mijnalbum.nl/Album=UIURYPFK .

Daarom hebben we besloten om zondag de rivier over te steken. Met een Sloveense, twee fransen en een franse auto hebben we koers gezet naar Sesimbra, volgens onze informant een geliefd surfstand. Via de nep-Golden-Gate-Bridge kwamen we na een klein uurtje aan op dit prachtige strand, waar het water zo strak stond als een spiegel. Het was wel heerlijk om ‘gewoon’ in te zwemmen, heel tropisch met veel visjes en ontzettend warm, maar na een paar uurtjes hebben we ons toch maar nog eens laten informeren over het dichtstbijzijnde surfstrand. Volgens de bodyguard was dit Praia de meco. Toen we hier aankwamen begonnen we ons langzaam af te vragen waar de portugezen wél verstand van hebben, want ook hier werd niet gesurft. Het kon ja, om 6 uur in de ochtend.. Ondanks de pech met surfen was het toch echt een mooi dagje met prachtige stranden en ik ben er nu wel achter waar het juiste gebied is dus misschien komt er volgend weekend iets meer actie!

Overdag dan, want ’s avonds was die actie er wel, in de Bairro Alto. Dit is het uitgaansgebied. Het uitgaansleven hier is heel anders dan we in Nederland gewend zijn. Je gaat niet naar een bar, je haalt alleen je bier daar en gaat het dan op straat opdrinken. Omdat het zo warm is ’s avonds staat iedereen tot 3 uur gewoon gezellig in de straatjes en zijn de bars helemaal leeg! Het is heel gezellig, want je raakt snel in gesprek met nieuwe mensen. Alles is ook ontzettend goedkoop, gisteren hadden we zelfs een aanbieding dat we drie wodkalime-shotjes en een cocktail kregen p.p. voor 3 euro!! Na drie uur verdwijnt iedereen dan in de honderden clubs, wat ik niet helemaal begrijp want ze draaien daar zo’n vreemde muziek! Denk Phil Collins en slome reggae waar je dan op moet dansen. Je hebt ook goeie clubs hoor, maar daar betaal je dan ook een goeie entree..

Hier zijn een aantal foto’s van de stranden en de bairro alto: http://www.mijnalbum.nl/Album=3XBZL4NW

We hebben een aantal wijkjes bezocht die tot de oudsten van de stad behoren. Het centrum is namelijk eind 18e eeuw verwoest door een tsunami en is toen opnieuw opgebouwd. In die oudere wijkjes wonen heel veel arme mensen maar ze zijn heel karakteristiek: smalle, enorm steile steegjes, was uit het raam hangen, elektriciteitskabels over de straten en heel veel verschillende tegeltjes tegen de gevels. Ook zijn er veel invloeden te zien van de Moren, die deze wijken bezet hebben. Dat is nog steeds te merken aan de namen: Mouraria, Alfama, Graca.

Het is enorm klimmen wil je deze wijkjes bezoeken, want de straatjes zitten heel onlogisch in elkaar gevlochten en lopen tegen een hoge heuvel aan, maar het was zeer de moeite waard, vooral ook het kasteel! De foto’s zeggen genoeg denk ik: http://www.mijnalbum.nl/Album=XTZGO4IT .

Ik ben hierheen gebracht met de auto door mijn ouders en mijn zusje. Donderdagochtend was het vertrek en ’s avonds waren we al helemaal in Zuid- Frankrijk, in een dorpje tussen Mimizan en Moliets in. Voor de insiders: echt tof om precies daar te belanden, ik kon de zee al ruiken, zo heb ik toch nog een beetje van die vakantie meegepikt! De reis ging dus heel snel, en ondanks wat autopech onder de brandende spaanse sol was ik vrijdag al vroeg in de avond hier om in te trekken in mijn nieuwe huisje. Helaas hebben de vorige bewoners, een stel Italianen, dit huisje onleefbaar gemaakt waardoor ik nu eerst een maandje in een ander huis verblijf, 2 straten verder. Als alle aangerichte schade is hersteld op 1 september verhuis ik naar een prachtig straatje in het hartje van het centrum naar een mooie kamer mèt dakterras.

De eerste dagen heb ik vooral het buurtje verkend, dingetjes geregeld en alles even laten inwerken op me. Je kijkt heel anders naar zo’n stad als je weet dat het je ‘woonplaats’ is. Je bent als het ware trots op ieder mooi gebouw of fonteintje en je ook heel erg bewust van wat er allemaal te zien is! Het is ontzettend genieten om alle tijd van de wereld te hebben en willekeurig wat weggetjes inslaan, totaal anoniem maar toch zelfverzekerd omdat je er ‘thuishoort’. Ik voelde me heel ontspannen en tegelijkertijd heel krachtig.

Dat zakte een beetje weg toen de taalcursus begon.. Alsof het Portugees nog niet moeilijk genoeg is, zit je ook nog eens met een groep te kijken vol Oost-Europeanen waar je de naam niet van kunt uitspreken, wetende dat dit je beste vrienden moeten gaan worden. Je hebt immers mensen nodig om mee te gaan stappen, reizen en surfen. Hoewel iedereen de eerste dag vervelend verlegen en stil was, ontstaat er nu toch een leuk groepje met ondernemende mensen. Iedereen heeft wilde plannen om naar de Al-Garve, Porto, Coimbra, Madrid, Sevilla, Marokko en veel meer andere plekken te gaan. Vanuit hier is dat allemaal heel goedkoop. Dus ik ben benieuwd wat mijn Erasmusbeurs allemaal voor goeds gaat doen!

Voor foto’s van mijn uitzicht, faculteit en buurtje: http://www.mijnalbum.nl/Album=U68T6DMX.